Anie wszyscy dobrze znamy. 7 lat w Stowarzyszeniu, 6 lat w Domu Dziennego Pobytu. Taki opisują ją panie z DDP:

– wrażliwa na potrzeby drugiego (jak Maryja w Kanie, zanim ktoś poprosi Ona już jest gotowa pomagać)

– cierpliwa, ma czas dla każdego, porozmawia, zawsze uśmiechnięta, umie doradzić

– żadnej pracy się nie boi, papierowej, w kuchni, sprzątania, zanoszenia obiadów do domów, wyjazdy z chorymi na wizyty do lekarzy, czasami były to długie podróże (w końcu ma kurs opiekuna osób starszych)

– żadnych wyzwać się nie boi, panie z DDP wspominają jak zabijała i patroszyła ryby

– zawsze znajduje wyjście z trudnej sytuacji

– dyskretna

– kreatywna, liczne projekty, organizacja wycieczek, konkursów

– ważne – troska o wzrost duchowy DDP i Stowarzyszenia

Św. Eugeniusz miał serce wielkie jak świat, Ania też ma serce wielkie jak świat, związana zawsze z Oblatami.

Pani Aniu dziękujemy Tobie za wszystko, co dla nas zrobiłaś i nie żegnamy się, bo mamy nadzieję, że jeszcze nie raz się zobaczymy 😉

Foto Hanna Kaup www.egorzowska.pl